Bij elke internationale verkoop spelen dezelfde vragen. Wie boekt en betaalt het transport? Wanneer gaat het risico van verlies of schade over op de koper? Wie verzorgt de douane-inklaring? De Incoterms-regels beantwoorden deze vragen in drie letters. Ze worden uitgegeven door de Internationale Kamer van Koophandel (ICC), en de huidige versie is Incoterms 2020.
Een goed contract vermeldt de regel, de plaats en de versie, bijvoorbeeld “FCA Sfax, Incoterms 2020”. Zonder precieze plaats laat de regel ruimte voor discussie.
Wat Incoterms wel en niet regelen
Incoterms bepalen het leveringspunt, de overgang van het risico, de verdeling van de kosten en de douaneformaliteiten bij export en import. Ze bepalen niet wanneer de eigendom van de goederen overgaat, hoe en wanneer de koper betaalt, of wat er gebeurt als het contract wordt geschonden. Die punten horen in het koopcontract zelf.
Er zijn 11 regels. Zeven zijn bruikbaar voor elke vervoerswijze, ook voor lucht-, weg- en multimodaal transport. Vier zijn alleen bedoeld voor vervoer over zee en binnenwateren.
De zeven regels voor elke vervoerswijze
- EXW (Ex Works): de verkoper stelt de goederen ter beschikking op zijn eigen terrein. De koper doet al het overige, inclusief het laden en de exportinklaring.
- FCA (Free Carrier): de verkoper overhandigt de goederen, ingeklaard voor export, aan de vervoerder die de koper heeft aangewezen. Op dat moment gaat het risico over. Onder Incoterms 2020 kunnen partijen afspreken dat de vervoerder van de koper een on-board cognossement aan de verkoper afgeeft, wat helpt bij remboursen.
- CPT (Carriage Paid To): de verkoper betaalt het hoofdtransport naar de genoemde bestemming, maar het risico gaat over zodra de goederen aan de eerste vervoerder worden overhandigd.
- CIP (Carriage and Insurance Paid To): als CPT, maar de verkoper sluit ook een ladingverzekering af. Onder Incoterms 2020 moet deze dekking op het hoge niveau van de Institute Cargo Clauses (A) liggen, tenzij partijen iets anders afspreken.
- DAP (Delivered at Place): de verkoper levert de goederen op de genoemde plaats, klaar om te lossen. De koper lost en verzorgt de importinklaring.
- DPU (Delivered at Place Unloaded): de verkoper levert de goederen op de genoemde plaats en lost ze daar ook. DPU verving de oude regel DAT, en de plaats hoeft niet langer een terminal te zijn.
- DDP (Delivered Duty Paid): de verkoper levert op de genoemde plaats en betaalt de invoerrechten en belastingen.
De vier regels voor zee en binnenwateren
- FAS (Free Alongside Ship): de verkoper plaatst de goederen langszij het schip in de genoemde haven van verscheping.
- FOB (Free on Board): de verkoper laadt de goederen aan boord van het schip dat de koper heeft aangewezen. Het risico gaat over zodra de goederen aan boord zijn.
- CFR (Cost and Freight): de verkoper betaalt de zeevracht naar de haven van bestemming, maar het risico gaat over zodra de goederen in de haven van vertrek aan boord zijn.
- CIF (Cost, Insurance and Freight): als CFR, plus een verzekering die de verkoper betaalt. Bij CIF is de minimale dekking slechts de Institute Cargo Clauses (C), die een beperkte lijst van gebeurtenissen dekken.
Deze vier regels passen bij bulkgoederen en conventionele lading die rechtstreeks in een schip wordt geladen. Voor containers, die meestal vóór het laden op een terminal of depot worden overgedragen, zijn FCA, CPT of CIP doorgaans de betere keuze. Bij FOB of CIF verliest de verkoper op de terminal de controle over de container, maar draagt hij het risico tot die aan boord is.
Een snel overzicht
| Regel | Vervoerswijze | Risico gaat over op koper | Hoofdtransport betaald door | Verzekering |
|---|---|---|---|---|
| EXW | Elke | Op het terrein van de verkoper | Koper | Niet verplicht |
| FCA | Elke | Overdracht aan vervoerder van koper | Koper | Niet verplicht |
| CPT | Elke | Overdracht aan eerste vervoerder | Verkoper | Niet verplicht |
| CIP | Elke | Overdracht aan eerste vervoerder | Verkoper | Verkoper, ICC (A) |
| DAP | Elke | Op bestemming, vóór het lossen | Verkoper | Niet verplicht |
| DPU | Elke | Op bestemming, na het lossen | Verkoper | Niet verplicht |
| DDP | Elke | Op bestemming, ingeklaard voor import | Verkoper | Niet verplicht |
| FAS | Zee | Langszij het schip bij vertrek | Koper | Niet verplicht |
| FOB | Zee | Aan boord bij vertrek | Koper | Niet verplicht |
| CFR | Zee | Aan boord bij vertrek | Verkoper | Niet verplicht |
| CIF | Zee | Aan boord bij vertrek | Verkoper | Verkoper, ICC (C) |
“Niet verplicht” betekent dat geen van beide partijen de ander hoeft te verzekeren. In de praktijk doet de partij die het risico draagt er meestal goed aan zelf een dekking af te sluiten.
De juiste regel kiezen
Er bestaat geen beste regel. De juiste keuze hangt af van wie de beste toegang tot transport heeft, wie de douaneregels aan elke kant kent en hoeveel controle elke partij wil houden. Enkele praktische punten:
- EXW lijkt eenvoudig, maar kan lastig zijn voor een buitenlandse koper. De koper moet de exportinklaring in het land van de verkoper regelen. FCA op het terrein van de verkoper is vaak een zuiverder optie.
- DDP legt de invoerrechten en belastingen bij de verkoper. Dat omvat ook formaliteiten in een land dat de verkoper misschien slecht kent. Controleer of u wettelijk als importeur mag optreden, of werk via een lokale partner.
- De twee “kritieke punten” van de C-regels. Onder CPT, CIP, CFR en CIF betaalt de verkoper het transport naar de bestemming, maar het risico gaat veel eerder over, bij vertrek. Zorg dat iedereen dit begrijpt.
Bij Kyranis Logistics werken wij dagelijks met alle 11 regels, voor exporteurs en importeurs in Tunesië en daarbuiten. Twijfelt u welke regel bij een nieuw contract past, vraag het ons dan vóór u tekent. Het is veel eenvoudiger om vanaf het begin de juiste voorwaarde af te spreken dan een geschil op te lossen nadat de goederen vertrokken zijn.
Een zending gepland? Vraag een offerte aan met alle kosten vooraf inbegrepen, of spreek met ons team in Tunesië: +216 70 295 255, info@kyranislogistics.com.
